1) از امام صادق ع روایت شده است:
«یس» اسم رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم است؛ و دلیل بر این مطلب این است که در ادامه‌اش می‌فرماید «[که] بی‌تردید تو از [جمله] فرستاده‌شدگان هستی»
تفسير القمي، ج2، ص211
قَالَ الصَّادِقُ ع يس اسْمُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ الدَّلِيلُ عَلَيْهِ قَوْلُهُ: إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ.
2) سفیان ثوری درباره معنای تک‌تک حروف مقطعه که در قرآن آمده است از امام صادق ع سوال می کند. حضرت یکی یکی آنها را توضیح می‌دهند تا بدینجا می‌رسند که:
و اما «یس» اسمی از اسامی پیامبر ص است و معنایش این است که «یا سامعِ وحی» (ای شنونده وحی) «سوگند به قرآن حکیم؛ [که] بی‌تردید تو از [جمله] فرستاده‌شدگان هستی، بر صراطی مستقیم.» (یس/1-4)
معاني الأخبار، ص22
أَخْبَرَنَا أَبُو الْحَسَنِ مُحَمَّدُ بْنُ هَارُونَ الزَّنْجَانِيُّ فِيمَا كَتَبَ إِلَيَّ عَلَی يَدَيْ عَلِيِّ بْنِ أَحْمَدَ الْبَغْدَادِيِّ الْوَرَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ الْمُثَنَّی الْعَنْبَرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَسْمَاءَ قَالَ حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ السَّعِيدِ الثَّوْرِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ مَا مَعْنَی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ الم وَ المص وَ الر وَ المر وَ كهيعص وَ طه وَ طس وَ طسم وَ يس وَ ص وَ حم وَ حم عسق وَ ق وَ ن قَالَ ع
...۱ وَ أَمَّا «يس» فَاسْمٌ مِنْ أَسْمَاءِ النَّبِيِّ ص وَ مَعْنَاهُ يَا أَيُّهَا السَّامِعُ لِلْوَحْيِ «وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ. عَلی صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ».
3) از امیرالمومنین ع روایت شده است که:
همانا رسول الله ص اسمش «یاسین» است؛ و ما همان کسانی هستیم که خداوند فرمود «سلام بر آلِ یاسین» (صافات/130)
كتاب سليم بن قيس الهلالي، ج2، ص946
مُحَمَّدُ بْنُ الْعَبَّاسِ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْقَاسِمِ عَنْ حُسَيْنِ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ حُسَيْنِ بْنِ نَصْرِ بْنِ مُزَاحِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبَانِ بْنِ أَبِي عَيَّاشٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ قَيْسٍ الْهِلَالِيِّ عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَامُ، قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اسْمُهُ «يَاسِينُ»، وَ نَحْنُ الَّذِينَ قَالَ اللَّهُ: «سَلَامٌ عَلَی آلِ يَاسِين»
توجه:
1. قرائت آیه 130 سوره صافات به صورتِ «سَلامٌ عَلی إِلْياسين» بر اساس روایت حفص از عاصم است؛ که امروزه در کشورهای ما رایج شده است؛ وگرنه بر اساس قرائت ورش از نافع (قرائت اهل مدینه) که هم‌اکنون در بلاد غرب آفریقا رایج است (و نیز قرائت ابن‌عامر (اهل شام) و قرائت رویس از یعقوب (از قراء عشره) و قرائت زید بن علی (از قرائات غیرمشهور) مجمع البيان، ج8، ص712؛ البحر المحيط، ج9، ص122) به همین صورت «سَلَامٌ عَلَی آلِ يَاسِين» قرائت شده است؛ و در زیارت آل یاسین هم که از ناحیه امام زمان ع وارد شده شروعش این است که: بگویید همان گونه که خداوند فرمود «سَلَامٌ عَلَی آلِ يَاسِين» (الإحتجاج (للطبرسي)، ج2، ص493)۲ قبلا به تفصیل بیان شد که تمامی این قرائتهای متواتر، از شخص پیامبر اکرم ص روایت شده است و همگی از جانب خداوند است. (جلسه 685 http://yekaye.ir/al-kahf-18-102/ و برخی جلسات دیگر)
2. این مطلب که «یس» اسم پیامبر اکرم ص است؛ و به تبع آن، مراد از «آل یاسین»، آل محمد است، نه‌تنها در کثیری از روایات شیعه و توسط اهل بیت ع بیان شده است (مثلا: تفسير فرات الكوفي، ص356۳؛ الأمالي( للصدوق)، ص472۴؛ مجمع البيان، ج8، ص646۵؛ الخصال، ج2، ص426۶؛ بصائر الدرجات، ج1، ص512۷؛ روضة الواعظين، ج2، ص268۸؛ الكافي، ج6، ص20۹؛ الإحتجاج (للطبرسي)، ج1، ص253۱۰) و در بسیاری از ادعیه نیز مستقیما پیامبر ص و اهل بیت ایشان را با همین تعبیر «یس» و «آل یاسین» مورد خطاب قرار می‌دهیم (مثلا: الدعوات (للراوندي)، ص54۱۱؛ المزار الكبير (لابن المشهدي)، ص209 و المزار (للشهيد الاول)، ص94۱۲) که معروفترینشان عبارت «يَا ابْنَ يس وَ الذَّارِيات» دعای ندبه است (إقبال الأعمال، ج1، ص298)، بلکه توسط بسیاری از صحابه دیگر هماند ابن‌عباس، ابن‌جبیر و ابومالک غفاری و ... نیز روایت شده است (الأمالي (للصدوق)، ص472۱۳؛ البحر المحيط، ج9، ص48۱۴؛ شواهد التنزيل، ج2، ص164-169۱۵)