سوره القصص - آیه 5

1) وَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي جِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ الْوَلِيدِ عَنِ الصَّفَّارِ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الْقُمِّيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْمُطَهَّرِيِّ عَنْ حَكِيمَةَ بِنْتِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الرِّضَا قَالَتْ ... فَنَادَانِي أَبُو مُحَمَّدٍ ع يَا عَمَّةِ هَلُمِّي فَأْتِينِي بِابْنِي فَأَتَيْتُهُ بِهِ فَتَنَاوَلَهُ ... فَمَسَحَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ وَ قَالَ لَهُ يَا بُنَيَّ انْطِقْ بِقُدْرَةِ اللَّهِ فَاسْتَعَاذَ وَلِيُّ اللَّهِ ع مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ وَ اسْتَفْتَحَ «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ وَ نُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ نُرِيَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما كانُوا يَحْذَرُونَ» وَ صَلَّى عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ص وَ عَلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْأَئِمَّةِ ع وَاحِداً وَاحِداً حَتَّى انْتَهَى إِلَى أَبِيهِ فَنَاوَلَنِيهِ أَبُو مُحَمَّدٍ ع وَ قَالَ يَا عَمَّةِ رُدِّيهِ إِلَى أُمِّهِ حَتَّى «تَقَرَّ عَيْنُها وَ لا تَحْزَنَ وَ لِتَعْلَمَ أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ لَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُون»‏ ...

الغيبة (للطوسي) ص236؛ الهدایه الکبری (للخصیبی) ص356

حکیمه دختر امام جواد ع (عمه امام حسن عسگری) حکایت ولادت امام زمان را به تفصیل نقل کرده است. در قسمتی از این حکایت می‌گوید:

[بعد از اینکه امام به دنیا آمد] امام حسن عسگری مرا صدا کرد و فرمود: عمه جان! بیا و فرزندم را نزد من بیاور. پس کودک را نزد ایشان بردم و ایشان او را گرفت و ... سپس دستی بر سرش کشید و گفت: پسرم! به قدرت خدا سخن بگو: پس ولیّ خدا از شیطان رجیم به خدا پناه برد، و شروع کرد که «بسم الله الرحمن الرحیم، و خواستیم که بر کسانی که در زمین به ضعف کشیده شده بودند منت بگذاریم و آنها را امام گردانیم و آنها را وارث قرار دهیم و بدانها جایگاه و مکنتی در زمین بخشیم و به فرعون و هامان و لشکریانشان، از آنها [= از این مستضعفان] نشان دهیم چیزی را که نگران بودند.» [قصص/5] و سپس بر رسول خدا ص و امیرالمومنین و امامان یکی پس از دیگری تا پدرش صلوات فرستاد؛ پس امام عسگری او را به من داد و گفت عمه‌جان! او را نزد مادرش برگردان «تا چشمش به او روشن شود و غم نخورد و بداند که یقینا وعده خدا حق است هرچند که اغلب مردم نمی‌دانند.» [قصص/13] ...

2) حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ [بْنِ‏] الْهَيْثَمِ الْعِجْلِيُّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا الْقَطَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَبِيبٍ قَالَ حَدَّثَنَا تَمِيمُ بْنُ بُهْلُولٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ

سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص نَظَرَ إِلَى عَلِيٍّ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ ع فَبَكَى وَ قَالَ أَنْتُمُ الْمُسْتَضْعَفُونَ بَعْدِي

قَالَ الْمُفَضَّلُ فَقُلْتُ لَهُ مَا مَعْنَى ذَلِكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ؟

قَالَ مَعْنَاهُ أَنَّكُمُ الْأَئِمَّةُ بَعْدِي؛ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ «وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ» فَهَذِهِ الْآيَةُ جَارِيَةٌ فِينَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ.^۱

معاني الأخبار (للصدوق) ص79؛

مفضّل بن عمر گويد: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه فرمود: رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نظرى به علىّ و حسن و حسين افكند و گريست، و فرمود: شما مستضعفان‏ بعد از من هستيد.

مفضّل گويد: عرض كردم يا ابن رسول اللَّه معنى آن چيست؟

فرمود: يعنى شما امامان بعد از من هستيد، چون خداوند مى‏فرمايد: «و می‌خواهیم که بر کسانی که در زمین ضعیف داشته شده بودند منت بگذاریم و آنها را امام گردانیم و آنها را وارث [زمین] قرار دهیم» و این آیه تا روز قیامت در مورد ما جاری است.

3) حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ سَعِيدٍ [قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَرْوَانَ قَالَ‏ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ خُنَيْسٍ عَنِ الصَّبَّاحِ بْنِ يَحْيَى عَنِ الْحَارِثِ بْنِ حَصِيرَةَ عَنْ أَبِي صَادِقٍ عَنْ حَنَشٍ‏] عَنْ عَلِيِّ [بْنِ أَبِي طَالِبٍ‏] ع قَالَ: مَنْ أَرَادَ أَنْ يَسْأَلَ عَنْ أَمْرِنَا وَ [عَنْ‏] أَمْرِ الْقَوْمِ فَإِنَّا وَ أَشْيَاعَنَا يَوْمَ خَلَقَ [اللَّهُ‏] السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ عَلَى سُنَّةِ مُوسَى وَ أَشْيَاعِهِ وَ إِنَّ عَدُوَّنَا [وَ أَشْيَاعَهُ‏] يَوْمَ خَلَقَ [اللَّهُ‏] السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ عَلَى سُنَّةِ فِرْعَوْنَ وَ أَشْيَاعِهِ فَلْيَقْرَأْ هَؤُلَاءِ الْآيَاتِ مِنْ أَوَّلِ السُّورَةِ إِلَى قَوْلِهِ يَحْذَرُونَ وَ إِنِّي أُقْسِمُ بِاللَّهِ [فأقسم‏] الَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ الَّذِي [و] أَنْزَلَ الْكِتَابَ عَلَى مُحَمَّدٍ ص صِدْقاً وَ عَدْلًا لَيَعْطِفَنَّ عَلَيْكُمْ هَؤُلَاءِ عَطْفَ الضَّرُوسِ عَلَى وَلَدِهَا.^۲

تفسير فرات الكوفي، ص: 314 (در نهج‌البلاغه، حکمت209 هم جمله اخیر با اندکی تغییر آمده است^۳)

امیرالمومنین ع فرمودند: هرکس که می‌خواهد در مورد کار ما و کار قوم [بلاهایی که بر سر ما آوردند] جویا شود، بداند که ما و شیعیانمان از آن روزی که خدا آسمانها و زمین را آفرید، بر سنت موسی و شیعیانش بودیم و بدرستی که دشمن ما و پیروانش از روزی که آسمانها و زمین آفریده شد بر سنت فرعون و پیروانش بوده است؛ پس [کسی که جویای وضعیت ماست] آیات اول سوره قصص تا کلمه «یحذرون» (آیه 6) را بخواند و من سوگند می‌خورم به خدایی که دانه را شکافت و جان را آفرید و قرآن را بر اساس درستی و عدل بر محمد ص نازل کرد آنها به شما متمایل خواهند شد، چون ماده شتری كه به بچه خود توجه کند. (نهج‌البلاغه: دنیا به شما روی کند همان گونه که ماده شتر تندخویی که دوباره به بچه خود مهربانی کند)

4) قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: لَنْ تَنْقَضِيَ الْأَيَّامُ وَ اللَّيَالِي حَتَّى يَبْعَثَ اللَّهُ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يُوَاطِئُ اسْمُهُ اسْمِي يَمْلَؤُهَا عَدْلًا وَ قِسْطاً كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً

الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد، ج‏2، ص340

پیامبر اکرم ص فرمود: روزها و شب‌ها‌[ی دنیا] به پایان نخواهد رسید مگر اینکه خدا مردی از خاندان مرا براگیزاند که اسمش همانند اسم من است و زمین را از عدل و داد پر کند همان گونه که از ظلم و جور پر شده بود.