۱) در ادامه همان حدیثی از امام باقر ع که آخرین فراز آن ذیل آیه ۵۸ گذشت آمده است:
و اما اینکه فرمود «فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِينَ» یعنی هنگام طلوع خورشید.
تفسير القمي، ج2، ص122
وَ فِي رِوَايَةِ أَبِي الْجَارُودِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع فِي قَوْلِهِ: لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ ... و أما قوله «فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِينَ» يعني عند طلوع الشمس.
تبصره: چنانکه ذیل آیه ۵۶ هم اشاره شد مصححان کتاب تفسیر قمی - و نیز در تفسیر صافی و تفسير نور الثقلين (ج4، ص53) و تفسير كنز الدقائق و بحر الغرائب، (ج9، ص476) - ظاهرا این عبارت را به مثابه توضیح خود مرحوم قمی قلمداد کرده‌اند، (لذا در این تفاسیر متاخر هم آن را در ادامه حدیث فوق که از تفسیر قمی ذکر کرده‌اند، نیاورده‌اند)، اما در تفسیر برهان (ج4، ص173) و بحار الأنوار (ج13، ص108) آن را تتمه کلام امام باقر ع قلمداد کرده‌اند.
۲) ذیل آیه ۳۴ (حدیث۳ جلسه ۱۲۴۸ https://yekaye.ir/ash-shuara-026-034/) و سپس آيه ۴۵ (حدیث۳) و آیه ۵۲ (حدیث۳) روایتی از مسعودی گذشت. در ادامه آن آمده است:
سپس موسی با بنی‌اسرائیل به سوی سرزمین مقدس حرکت کرد و فرعون با تمام سواره‌نظام و لشکریانش به تعقیب او پرداخت؛ در میان سواره‌نظامش هفتاد اسب ابلق [راه‌راه] بود. و در میان پیروان موسی کسانی بودند که در طلب دنیا دنبال فرعون راه افتاده بودند؛ آنها از بنی‌اسرائیل بودند و [وقتی خروج موسی و بنی‌اسرائیل را دیدند] گفتند: این همان چیزی بود که ما انتظارش را داشتیم؛ اکنون بازمی‌گردیم و به موسی می‌پیوندیم. چون موسی، علیه‌السلام، مصر را ترک کرد، آنها به دنبالش افتادند و شتابان به راه افتادند؛ پس خداوند فرشتگانی را بر آنها فرستاد که صورت‌ها و حیواناتشان را زدند، تا آنکه به اردوگاه فرعون بازگردانده و همراه با دیگران هلاک شدند و به آنها ندا داده شد: به راستی، بر خداوند است که شما را همراه کسانی قرار دهد که [با اختیار خود] تحت حکومت آنها می‌زیستید.
اثبات الوصية، ص59
ثم خرج موسى ببني إسرائيل نحو الأرض المقدّسة و اتبعه فرعون في جميع جنوده و جيشه و كان في خيله سبعون فرسا أبلق. و كان من شيعة موسى قوم قد تبعوا فرعون طلبا لدنياه و هم من بني اسرائيل و قالوا: هذا الذي قد كنّا نرجوه، رجعنا و صرنا مع موسى. فلما خرج موسى عليه السّلام من مصر اتبعوه و اسرعوا في السير فأرسل اللّه إليهم ملائكة يضربون وجوههم و دوابهم حتى ردوهم الى عسكر فرعون فهلكوا فيمن هلك و نودوا: حقّا على اللّه أن يصيركم مع من عشتم في دولته.
ادامه این حدیث ذیل آیه ۶۲ خواهد آمد.