۱) از امام صادق ع حدیثی درباره درباره ورود حضرت موسی ع بر فرعون و وقایعی که رخ داد گذشت؛ فراز اول آن ذیل آیه ۱۶ (حدیث۴ جلسه ۱۲۳۰ https://yekaye.ir/ash-shuara-026-016/) و فراز دوم آن ذیل آیه ۳۴ (حدیث۲ جلسه ۱۲۴۸ https://yekaye.ir/ash-shuara-026-034/) و فراز سوم آن ذیل آیه ۵۲ حدیث۲ (https://yekaye.ir/ash-shuara-026-052/) بود. در ادامهاش آمده است:
... سپس بنیاسرائیل خانهها و اموال خود را به ارث بردند و چنان بود که یک مرد خانههای بسیاری را در اختیار میگرفت و زنان بسیاری پیدا میکرد.
قصص الأنبياء عليهم السلام (للراوندي)، ص155
عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْحَجَّالِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي حَمَّادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ غِيَاثٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
... ثُمَّ وَرِثَ بَنُو إِسْرَائِيلَ دِيَارَهُمْ وَ أَمْوَالَهُمْ فَكَانَ الرَّجُلُ يَدُورُ عَلَى دُورٍ كَثِيرَةٍ وَ يَدُورُ عَلَى النِّسَاء.
۲) در منابع اهل سنت از رسول الله ص روایت شده که فرمودند:
خداوند به ستمگر مهلت میدهد؛ اما هنگامی که او را بگیرد، دیگر رهایش نمیکند. سپس این آیه را خواندند: «و اين گونه بود [به قهر] گرفتن پروردگارت، وقتى شهرها را در حالى كه ستمگر بودند [به قهر] میگرفت. آرى [به قهر] گرفتن او دردناك و سخت است.» (هود/102)
صحيح البخاري، ج4، ص1726
حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ: أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ: حَدَّثَنَا بُرَيْدُ بْنُ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى رضي الله عنه قَالَ:
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: إِنَّ اللَّهَ لَيُمْلِي لِلظَّالِمِ، حَتَّى إِذَا أَخَذَهُ لَمْ يُفْلِتْهُ. قَالَ: ثُمَّ قَرَأَ: «وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ.»
۳) از امیرالمومنین روایت شده است که فرمودند:
ای مردم، تقوای خدایی را در پیش گیرید که اگر سخن گویید میشنود، اگر در دل پنهان کنید میداند، و حواستان به مرگ باشد که اگر بگریزید به شما میرسد و اگر بمانید شما را درمییابد. و اگر فراموشش کنید شما را به یاد دارد.
نهجالبلاغه، حکمت۲۰۳؛ روضة الواعظين، ج2، ص437
وَ قَالَ ع:
أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِنْ قُلْتُمْ سَمِعَ وَ إِنْ أَضْمَرْتُمْ عَلِمَ وَ بَادِرُوا الْمَوْتَ الَّذِي إِنْ هَرَبْتُمْ أَدْرَكَكُمْ وَ إِنْ أَقَمْتُمْ أَخَذَكُمْ وَ إِنْ نَسِيتُمُوهُ ذَكَرَكُمْ
ب. حلوانی این را به عنوان فرازی از یکی از خطبههای امیرالمومنین ع به روایت ابن عباس آورده است با این افزوده که ابن عباس بعد از نقل این فراز گفته است:
این سخنان گویی فرازی از قرآن بود که از آسمان نازل شده است!
نزهة الناظر و تنبيه الخاطر، ص44
وَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ رَحِمَهُ اللَّهُ، وَ قَدْ سَمِعَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيّاً عَلَيْهِ السَّلَامُ يَخْطُبُ، وَ يَقُولُ فِي خُطْبَتِهِ:
«اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِنْ قُلْتُمْ سَمِعَ، وَ إِنْ أَضْمَرْتُمْ عَلِمَ وَ بَادِرُوا (إِلَى الْمَوْتِ) الَّذِي إِنْ هَرَبْتُمْ أَدْرَكَكُمْ، وَ إِنْ وَقَفْتُمْ أَخَذَكُمْ، وَ إِنْ نَسِيتُمُوهُ ذَكَرَكُمْ» كَأَنَّهُ قُرْآنٌ نَزَلَ مِنَ السَّمَاء.
ج. سید رضی در کتاب دیگرش ظاهرا همین حدیث را با اندک تفاوتی بدین صورت نقل شده است:
ای مردم، تقوای خدایی را در پیش گیرید که اگر سخن گویید میشنود، اگر در دل پنهان کنید میداند، و اگر نهان دارید ثبت میکند؛ خدایی که اگر بگریزید به شما میرسد و اگر بمانید شما را درمییابد.»
خصائص الأئمة عليهم السلام (خصائص أمير المؤمنين عليه السلام)، ص115
أَيُّهَا النَّاسُ، اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِنْ قُلْتُمْ سَمِعَ، وَإِنْ أَضْمَرْتُمْ عَلِمَ، وَإِنْ أَسْرَرْتُمْ عَلَيْهِ كَتَبَ، وَالَّذِي إِنْ هَرَبْتُمْ أَدْرَك، وَإِنْ أَقَمْتُمْ أَخَذَ.