۱) ذیل آیه ۳۲ (حدیث ۵ در جلسه ۱۲۴۶ https://yekaye.ir/ash-shuara-026-032/) گفتگویی بین امام رضا ع و ابن سکیت روایت شده که ابتدایش چنین بود:
ابنِ سِکّیت به امام رضا علیه‌السلام عرض کرد: چرا خداوند موسی بن عمران علیه‌السلام را با عصا و ید بیضاء و ابزارِ سحر فرستاد، و عیسی را با ابزارِ طب، و محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله را با سخن و خطابه؟
فرمودند: خداوند هنگامی که حضرت موسی علیه‌السلام را برانگیخت، در میان مردمِ آن زمان سحر رایج‌تر بود؛ پس از جانب خداوند عزّوجل چیزی آورد که همانندش در توان آنان نبود، و با آن سحرشان را باطل کرد و بر آنان حجت را تمام ساخت...
الكافي، ج1، ص24؛ عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج2، ص79-۸۰ ؛ علل الشرائع، ج1، ص121-۱۲۲
الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ السَّيَّارِيِّ عَنْ أَبِي يَعْقُوبَ الْبَغْدَادِيِّ قَالَ:
قَالَ ابْنُ السِّكِّيتِ لِأَبِي الْحَسَنِ ع: لِمَا ذَا بَعَثَ اللَّهُ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ ع بِالْعَصَا وَ يَدِهِ الْبَيْضَاءِ وَ آلَةِ السِّحْرِ وَ بَعَثَ عِيسَى بِآلَةِ الطِّبِّ وَ بَعَثَ مُحَمَّداً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ عَلَى جَمِيعِ الْأَنْبِيَاءِ بِالْكَلَامِ وَ الْخُطَبِ؟
فَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ ع: إِنَّ اللَّهَ لَمَّا بَعَثَ مُوسَى ع كَانَ الْغَالِبُ [الْأَغْلَبُ] عَلَى أَهْلِ عَصْرِهِ السِّحْرَ فَأَتَاهُمْ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِمَا لَمْ يَكُنْ فِي وُسْعِهِمْ مِثْلُهُ وَ مَا أَبْطَلَ بِهِ سِحْرَهُمْ وَ أَثْبَتَ بِهِ الْحُجَّةَ عَلَيْهِمْ ...
۲) هیثم بن واقد جزری می‌گوید: به امام صادق (ع) گفتم: «در جزیره مردی است که گاهی به کسی که نزد او می‌آید و درباره چیزی که دزدیده شده یا مانند آن از او می‌پرسد، خبر می‌دهد؛ آیا می‌توانیم از او بپرسیم؟»
امام فرمودند: «پیامبر خدا (ص) فرمودند: هر کس به سوی جادوگر یا کاهن یا دروغگویی برود و به آنچه می‌گوید باور داشته باشد، کافر شده است به “آنچه خدا از کتاب نازل کرده است” (نساء/۵۱).»
السرائر الحاوي لتحرير الفتاوي، ج3، ص593
الْهَيْثَمُ بْنُ وَاقِدٍ الْجَزَرِيُّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع: إِنَّ عِنْدَنَا بِالْجَزِيرَةِ رَجُلًا رُبَّمَا أَخْبَرَ مَنْ يَأْتِيهِ يَسْأَلُهُ عَنِ الشَّيْءِ يُسْرَقُ أَوْ شِبْهِ ذَلِكَ أَ فَنَسْأَلُهُ؟
قَالَ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: مَنْ مَشَى إِلَى سَاحِرٍ أَوْ كَاهِنٍ أَوْ كَذَّابٍ يُصَدِّقُهُ بِمَا يَقُولُ فَقَدْ كَفَرَ «بِما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ كِتابٍ».
۳) الف. از عبایة بن ربعی اسدی روایت شده است که شنیدم امیرالمؤمنین (ع) به برخی از یارانش که بخاطر سحر و جادو نزد ایشان شکایت کرده بود فرمودند:
«این [دعا] را بر پوست آهو بنویس و آن را بر خود آویز؛ زیرا به تو زیانی نمی‌رساند و نیرنگش در تو اثر نمی‌کند:
«بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ بِسْمِ اللَّهِ وَ مَا شَاءَ اللَّهُ بِسْمِ اللَّهِ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ. "قالَ مُوسى ما جِئْتُمْ بِهِ السِّحْرُ إِنَّ اللَّهَ سَيُبْطِلُهُ إِنَّ اللَّهَ لا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ". " فَوَقَعَ الْحَقُّ وَ بَطَلَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ فَغُلِبُوا هُنالِكَ وَ انْقَلَبُوا صاغِرِينَ".»
ترجمه: «به نام خدا و به [توکل بر] خدا؛ به نام خدا و آنچه خدا بخواهد؛ به نام خدا؛ هیچ حول و قوه‌ای نیست مگر به خدا. «موسی گفت: آنچه شما آورده‌اید جادو است؛ به زودی خدا آن را باطل می‌کند؛ همانا خداوند کار مفسدان را اصلاح نمی‌کند.» (یونس/۸۱). «پس حق واقع شد و آنچه انجام می‌دادند باطل شد؛ پس در آنجا مغلوب گشتند و خوار بازگشتند.» (اعراف/۱۱۸-۱۱۹).»
طب الأئمة عليهم السلام، ص35
عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَلَاءِ الْقَزْوِينِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَى عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ مِيثَمٍ عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِبْعِيٍّ الْأَسَدِيِّ:
أَنَّهُ سَمِعَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ يَأْمُرُ بَعْضَ أَصْحَابِهِ وَ قَدْ شَكَا إِلَيْهِ السِّحْرَ فَقَالَ:
اكْتُبْ فِي رَقِّ ظَبْيٍ وَ عَلِّقْهُ عَلَيْكَ فَإِنَّهُ لَا يَضُرُّكَ وَ لَا يَجُوزُ كَيْدُهُ فِيكَ: «بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ ...
ب. در همین کتاب مطلبی که باید نوشته شود و کسی که سحر شده بر خود بیاویزد را از قول محمد بن مسلم از امام صادق ع به صورت زیر آورده است؛ یعنی بدون مقدمه مذکور ولی آیاتش اندکی بیشتر است:
«قالَ مُوسى ما جِئْتُمْ بِهِ السِّحْرُ إِنَّ اللَّهَ سَيُبْطِلُهُ إِنَّ اللَّهَ لا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ وَ يُحِقُّ اللَّهُ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ» «أَ أَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمِ السَّماءُ بَناها رَفَعَ سَمْكَها فَسَوَّاها» الْآيَاتِ «فَوَقَعَ الْحَقُّ وَ بَطَلَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ فَغُلِبُوا هُنالِكَ وَ انْقَلَبُوا صاغِرِينَ وَ أُلْقِيَ السَّحَرَةُ ساجِدِينَ قالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمِينَ رَبِّ مُوسى وَ هارُونَ».
ترجمه: «موسی گفت: آنچه شما آورده‌اید جادو است؛ به زودی خدا آن را باطل می‌کند؛ همانا خداوند کار مفسدان را اصلاح نمی‌کند و خدا با كلمات خود، حقّ را محقق مىگرداند، هر چند بزهكاران را خوش نيايد.» (یونس/۸۱-۸۲). «آيا آفريدن شما دشوارتر است يا آسمان، كه آن را بنا نمود؛ سقف آن را برافراشت و سامان بخشيد» (نازعات/۲۷-۲۸) «پس حق واقع شد و آنچه انجام می‌دادند باطل شد؛ پس در آنجا مغلوب گشتند و خوار بازگشتند. و ساحران به سجده افتادند؛ گفتند به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم؛ پروردگار موسی و هارون» (اعراف/۱۱۸-۱۲۲).»
طب الأئمة عليهم السلام، ص115
وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: هَذِهِ الْعُوذَةِ الَّتِي أَمْلَاهَا عَلَيْنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع يَذْكُرُ أَنَّهَا وِرَاثَةً وَ أَنَّهَا تَبْطُلُ السِّحْرَ تُكْتَبُ عَلَى وَرَقٍ وَ مَا يُعَلَّقُ عَلَى الْمَسْحُورِ: «قالَ مُوسى ما جِئْتُمْ بِهِ ...
ج. مرحوم طبرسی بدون اشاره به حدیث فوق همان توصیه را برای دفع سحر نقل رده ولی حالت بینابین دو روایت فوق را دارد یعنی آیات ۸۱-۸۲ سوره یونس و آیات ۱۱۷-۱۱۹ سوره اعراف را آورده است.
مكارم الأخلاق، ص414
رقية السحر: يَكْتُبُ فِي رَقٍّ وَ يُعَلِّقُ عَلَيْهِ:
«قالَ مُوسى ما جِئْتُمْ بِهِ السِّحْرُ إِنَّ اللَّهَ سَيُبْطِلُهُ إِنَّ اللَّهَ لا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ وَ يُحِقُّ اللَّهُ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ» «وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنْ أَلْقِ عَصاكَ فَإِذا هِيَ تَلْقَفُ ما يَأْفِكُونَ فَوَقَعَ الْحَقُّ وَ بَطَلَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ فَغُلِبُوا هُنالِكَ وَ انْقَلَبُوا صاغِرِينَ».