حدیث ۱ ذیل آیه ۳۴ (که در آن از امام صادق ع روایت شده بود که: فرعون و هامان جادوگری را آموخته بودند و جز این نبود که با جادو بر مردم چیره می‌شدند و فرعون با جادو ادعای ربوبیت می‌کرد) تا حدودی به این آیه هم مرتبط می‌شد.
اما احادیث دیگر:
۱) از امیرالمومنین ع روایت شده که فرمودند:
الف. چه‌بسا حیله‌گر و برنامه‌ریزی که همان حیله و برنامه‌اش وی را زمین زده است.
تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص291؛ عيون الحكم و المواعظ (لليثي)، ص266
قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع:
رُبِّ مُحْتَالٍ صَرَعَتْهُ حِيلَتُهُ (73/ 4).
ب. کسی که مکری به کار ببرد همان مکرش به خودش اصابت می‌کند.
تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص291؛ عيون الحكم و المواعظ (لليثي)، ص452
مَنْ مَكَرَ حَاقَ بِهِ مَكْرُهُ (173/ 5).
ج. کسی که با مردم مکر ورزد خداوند سبحان مکرش را به گردن خودش برمی‌گرداند.
تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص291؛ عيون الحكم و المواعظ (لليثي)، ص435
مَنْ مَكَرَ بِالنَّاسِ رَدَّ اللَّهُ سُبْحَانَهُ مَكْرَهُ فِي عُنُقِهِ (377/ 5).
۲) از امیرالمومنین ع روایت شده که فرمودند:
مرد ظالم سه علامت دارد: با سرپیچی کردن به مافوق خود ظلم می‌کند؛ و با چیره شدن بر افراد دون خویش ظلم می‌کند و از قوم ظالم پشتیبانی می‌کند [و از آنان پشتیبانی می‌گیرد].
نهج البلاغة، حکمت350
قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع:
لِلظَّالِمِ مِنَ الرِّجَالِ ثَلَاثُ عَلَامَاتٍ يَظْلِمُ مَنْ فَوْقَهُ بِالْمَعْصِيَةِ وَ مَنْ دُونَهُ بِالْغَلَبَةِ وَ يُظَاهِرُ الْقَوْمَ الظَّلَمَة.
۳) روایتی از ابن عباس در تفسیر این آیات آمده که به طور کامل به عنوان حدیث۳ ذیل آیه ۱۰ در جلسه ۱۲۲۴ https://yekaye.ir/ash-shuara-026-010/ گذشت و فرازی از آن ذیل آیه ۳۲ گذشت. در ادامه آن آمده است:
فرعون وقتی به خود آمد و ترس از او دور شده بود، به مردم اطرافش گفت: «چه فرمان می‌دهید؟ گفتند او و برادرش را واپس انداز» (اعراف/۱۱۰-۱۱۱؛ شعراء/۳۵-۳۶)؛ آنها را نزد ما نیاور و نزدیک ما مکن؛ «و در شهرها برانگیزانندگانی را گسیل بدار.» (اعراف/۱۱۱؛ شعراء/۳۶)؛
جادوگران از فرعون می‌ترسیدند؛ پس وقتی او آنها را فراخواند، گفتند: «خدای شما به شما حاجتی دارد و گفته این کار فلانی و فلانی است.» آنها گفتند: «این جادوگری است که جادوگری می‌کند. «آیا ما قطعاً پاداشی خواهیم داشت اگر پیروز شویم.» (اعراف/۱۱۳؛ شعراء/۴۱) اوجادوگری است که مردم را جادو می‌کند، اما جادوگر دیگری را نمی‌تواند جادو کند.» [فرعون] گفت: «آری، و به راستی، شما از مقربان خواهید بود.» (اعراف/۱۱۴ ؛شعراء/۴۲).
الدر المنثور، ج3، ص106
و أخرج ابن أبى حاتم عن ابن عباس قال:
... فلما أفاق و ذهب عن فرعون الروع «قالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ ما ذا تأمرون؛ قالُوا أَرْجِهْ وَ أَخاهُ» لا تأتنا به و لا يقربنا «وَ أَرْسِلْ فِي الْمَدائِنِ حاشِرِينَ».
و كانت السحرة يخشون من فرعون. فلما أرسل إليهم قالوا: قد احتاج إليكم إلهكم قال ان هذا فعل كذا و كذا. قالُوا ان هذا ساحر يسحر «أ إِنَّ لَنا لَأَجْراً إِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغالِبِينَ»؟ قال ساحر يسحر الناس و لا يسحر الساحر الساحر. «قالَ نَعَمْ وَ إِنَّكُمْ إذا لَمِنَ الْمُقَرَّبِين».