۱) الف. ابوحمزه ثمالی (از خواص امام سجاد ع و امام باقر ع و امام صادق ع) تفسیری داشته امروزه اصل آن موجود نیست و تنها فرازهایی از آن از طریق نقل دیگران در کتابهایشان باقی مانده است. ابن شهر آشوب (م۵۵۸) و نیز عاملی نباطی (م۸۷۷) از آن نقل کرده‌اند که تفسیر «طسم تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ» گفته است:
از جمله این آیات [یا: آن آیات] این است منادی‌ای است که در آخر الزمان از آسمان ندا می‌دهد که همانا حق با علی ع و شیعیانش است.
مناقب آل أبي طالب عليهم السلام (لابن شهرآشوب)، ج3، ص61؛ الصراط المستقيم إلى مستحقي التقديم، ج1، ص274۱
تَفْسِيرِ الثُّمَالِيِّ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى طسم تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ:
إِنَّ مِنَ الْآيَاتِ مُنَادِياً [/أن الآيات مناد] يُنَادِي مِنَ السَّمَاءِ فِي آخِرِ الزَّمَانِ أَلَا إِنَّ الْحَقَّ مَعَ عَلِيٍّ وَ شِيعَتِهِ.
ب. در منابع دیگری که امروز در دست ماست ابوحمزه ثمالی این عبارات را از امام باقر ع اما نه ذیل آیه مربوط نقل کرده است بدین بیان:
به امام باقر (علیه السلام) گفتم: آیا خروج سفیانی از امور حتمی است؟
فرمود: آری، و ندای آسمانی نیز حتمی است، و طلوع خورشید از مغرب نیز حتمی است، و اختلاف بنی‌عباس در حکومت حتمی است، و کشته شدن نفس زکیه حتمی است، و خروج قائم آل محمد (علیه السلام) نیز حتمی است.
گفتم: ندای آسمانی چگونه خواهد بود؟
فرمود: در آغاز روز، منادی از آسمان ندا می‌دهد: «آگاه باشید که حق با علی و شیعیان اوست.» سپس در پایان روز، ابلیس از زمین ندا می‌دهد: «آگاه باشید که حق با عثمان و شیعیان [= پیروان] اوست.» در آن هنگام است که اهل باطل دچار تردید می‌شوند.
الإرشاد، ج2، ص371؛ كشف الغمة في معرفة الأئمة، ج2، ص459
الْفَضْلُ بْنُ شَاذَانَ عَمَّنْ رَوَاهُ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ:
قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع خُرُوجُ السُّفْيَانِيِّ مِنَ الْمَحْتُومِ؟
قَالَ: نَعَمْ وَ النِّدَاءُ مِنَ الْمَحْتُومِ وَ طُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا مَحْتُومٌ وَ اخْتِلَافُ بَنِي الْعَبَّاسِ فِي الدَّوْلَةِ مَحْتُومٌ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ مَحْتُومٌ وَ خُرُوجُ الْقَائِمِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ مَحْتُومٌ.
قُلْتُ لَهُ: وَ كَيْفَ يَكُونُ النِّدَاءُ؟
قَالَ: يُنَادِي مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ أَوَّلَ النَّهَارِ: أَلَا إِنَّ الْحَقَّ مَعَ عَلِيٍّ وَ شِيعَتِهِ؛ ثُمَّ يُنَادِي إِبْلِيسُ فِي آخِرِ النَّهَارِ مِنَ الْأَرْضِ: أَلَا إِنَّ الْحَقَّ مَعَ عُثْمَانَ وَ شِيعَتِهِ. فَعِنْدَ ذَلِكَ يَرْتَابُ الْمُبْطِلُون.