1) «إنه» = حکایات پیامبران قبلی (که عمده آیات قبلی این سوره بدان اختصاص داشت)
«زبرالاولین» = کتب آسمانی قبلی
نتیجه: با توجه به اینکه محور حکایتهای پیامبران در این سوره، «دعوت انبیاء و تبیین اینکه چرا مردمان مختلف زیر بار این دعوت نمیرفتهاند» بوده است؛ آنگاه شاید قرآن با تاکید بر اینکه این حکایات را در کتب آسمانی قبلی هم آوردیم میخواهد ما را متوجه اهمیت مساله نحوه مواجهه مردم با دعوت انبیا کند که: به نحوی است که خداوند همواره در کتب آسمانی بر آن تاکید کرده سازد تا افراد هر امتی متوجه شوند تا مبادا شیطان راههای تجربه شده در امتهای قبلی را بر سر آنها هم پیاده کند.
2) «إنه» = [وعده به یا معرفی از] قرآن (که در آیات قبل با تعبیر «تنزیل رب العالمین» بدان اشاره شد)
«زبرالاولین» = کتب آسمانی قبلی
نتیجه: اگر کسی به کتب آسمانی قبلی ایمان داشته باشد، حتما در آنها شواهدی پیدا میکند که او را به سوی قرآن رهنمون شود.
3) «إنه» = [علائم و اوصاف] پیامبر ص
«زبرالاولین» = کتب آسمانی قبلی
نتیجه: اگر کسی به کتب آسمانی قبلی ایمان داشته باشد، حتما در آنها شواهدی پیدا میکند که او را به سوی نبوت پیامبر خاتم ص رهنمون شود.
4) «إنه» = انذاری که پیامبر هم بدان موظف شد.
«زبرالاولین» = کتب آسمانی قبلی
نتیجه: سنت انذار، یک سنت همیشگی در پیامبران الهی بوده است.
5) «إنه» = ولایت امیرالمومنین ع
«زبرالاولین» = کتب آسمانی قبلی
نتیجه: برای اثبات جانشینی حضرت علی ع حتی میتوان با مراجعه به کتب آسمانی قبلی این مطلب را اثبات کرد.
6) «إنه» = حکایات پیامبران قبلی
«زبرالاولین» = مراتب باطنی قرآن قبل از نزول
نتیجه: نظام عالم و وقایعی که در آن رخ میدهد در علم خدا معلوم است؛ و کسی که به بواطن عالم راه پیدا کند، از سرنوشت امتها خبردار میشود. (شبیه مضمون آیه21 سوره یونس، بر اساس توضیح ارائه شده در تفسیر المیزان)
7) «إنه» = قرآن
«زبرالاولین» = مراتب باطنی قرآن قبل از نزول
نتیجه: قرآنی که در دست ماست، در عوالم قبل سابقه دارد و از عوالم بالا با طی مراتبی به این عالم نازل شده است.
8) «إنه» = پیامبر ص [یا روح الامین]
«زبرالاولین» = مراتب باطنی قرآن قبل از نزول
نتیجه: حقیقت باطنی پیامبر ص در مراتب قبل از نزول قرآن هم همراه قرآن بوده است.
9) «إنه» = ولایت امیرالمومنین ع
«زبرالاولین» = مراتب باطنی قرآن قبل از نزول
نتیجه: جداییناپذیریِ قرآن و عترت، که در حدیث ثقلین آمده، فقط ابدی نیست، بلکه ازلی هم هست؛ و اتحاد قرآن ناطق و صامت، به اصطلاح عرفا، فقط مربوط به قوس صعود (سیر الی الله) نیست، بلکه مربوط به قوس نزول (سیر آفرینش) نیز هست.