۱) از امام صادق (ع) روایت شده که فرمودند:
کسی که ظلم کند، و کسی که او را یاری دهد، و کسی که به آن رضایت داشته باشد، هر سه در آن [ظلم] شریک هستند.
الكافي، ج2، ص333
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
الْعَامِلُ بِالظُّلْمِ وَ الْمُعِينُ لَهُ وَ الرَّاضِي بِهِ شُرَكَاءُ ثَلَاثَتُهُمْ.
۲) از امام صادق (ع) روایت شده که فرمودند:
خداوند عزوجل به یکی از پیامبرانش در قلمرو پادشاهی ستمگری از ستمگران وحی کرد که: نزد این جبار برو و به او بگو: من تو را به کار نگرفتم تا خون‌ها بریزی و اموال [مردم را] بستانی. من تو را فقط به کار گرفتم تا فریاد دادخواهان را از [رسیدن به] من بازداری؛ زیرا من دادخواهی ستمدیدگان را نادیده نمی‌گذارم، هرچند کافر باشند.
الكافي، ج2، ص333
عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَوْحَى إِلَى نَبِيٍّ مِنْ أَنْبِيَائِهِ فِي مَمْلَكَةِ جَبَّارٍ مِنَ الْجَبَّارِينَ أَنِ ائْتِ هَذَا الْجَبَّارَ فَقُلْ لَهُ إِنَّنِي لَمْ أَسْتَعْمِلْكَ عَلَى سَفْكِ الدِّمَاءِ وَ اتِّخَاذِ الْأَمْوَالِ. وَ إِنَّمَا اسْتَعْمَلْتُكَ لِتَكُفَّ عَنِّي أَصْوَاتَ الْمَظْلُومِينَ فَإِنِّي لَمْ أَدَعْ ظُلَامَتَهُمْ وَ إِنْ كَانُوا كُفَّارا.
۳) از امام صادق (ع) روایت شده که فرمودند:
هر کس ستمگری را در ستمش توجیه کند، خداوند کسی را بر او مسلط می‌کند که به او ستم کند؛ پس اگر دعا کند [برای دفع آن ستم]، دعایش را مستجاب نکند و خداوند بخاطر ستمی که به او شده جبرانی برایش قرار ندهد.
الكافي، ج2، ص334
عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي نَهْشَلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ:
مَنْ عَذَرَ ظَالِماً بِظُلْمِهِ سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْهِ مَنْ يَظْلِمُهُ فَإِنْ دَعَا لَمْ يَسْتَجِبْ لَهُ وَ لَمْ يَأْجُرْهُ اللَّهُ عَلَى ظُلَامَتِهِ.
۴) روایت شده که دو نفر در مورد موضوعی که بینشان نزاع و معامله‌ای بود خدمت امام صادق (ع) آمدند.
چون سخنشان را شنید، فرمودند: آگاه باشید! هیچ‌کسی به اندازه کسی به خیری دست نیافته است به اندازه کسی که با مظلوم واقع شدن به خیری دست می‌یابد! بدانید که ستمدیده از دین ستمگر بیش از آن می‌ستاند که ستمگر از مال ستمدیده می‌برد.
سپس فرمودند: هر که با مردم بدی کند، چون به او بدی شود، آن را مستنکر نشمرد [= از وقوع آن تعجب نکند]. آگاه باشید! آدمی جز آنچه می‌کارد درو نمی‌کند و هیچ‌کس از تلخ، شیرین و از شیرین، تلخ برنمی‌چیند.
پس آن دو مرد پیش از آن که از جای برخیزند، با هم آشتی کردند.
الكافي، ج2، ص334
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ:
دَخَلَ رَجُلَانِ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فِي مُدَارَاةٍ بَيْنَهُمَا وَ مُعَامَلَةٍ فَلَمَّا أَنْ سَمِعَ كَلَامَهُمَا قَالَ: أَمَا إِنَّهُ مَا ظَفِرَ أَحَدٌ بِخَيْرٍ مِنْ ظَفَرٍ بِالظُّلْمِ أَمَا إِنَّ الْمَظْلُومَ يَأْخُذُ مِنْ دِينِ الظَّالِمِ أَكْثَرَ مِمَّا يَأْخُذُ الظَّالِمُ مِنْ مَالِ الْمَظْلُومِ.
ثُمَّ قَالَ: مَنْ يَفْعَلِ الشَّرَّ بِالنَّاسِ فَلَا يُنْكِرِ الشَّرَّ إِذَا فُعِلَ بِهِ أَمَا إِنَّهُ إِنَّمَا يَحْصُدُ ابْنُ آدَمَ مَا يَزْرَعُ وَ لَيْسَ يَحْصُدُ أَحَدٌ مِنَ الْمُرِّ حُلْواً وَ لَا مِنَ الْحُلْوِ مُرّاً.
فَاصْطَلَحَ الرَّجُلَانِ قَبْلَ أَنْ يَقُومَا.
۵) با سندهای متعدد از امام صادق (ع) روایت شده که رسول الله (ص) فرمودند:
از ظلم بپرهیزید، زیرا که ظلم، ظلمات [تاریکی‌های] روز قیامت است.
الكافي، ج2، ص332
الف. عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَن ابْنُ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: اتَّقُوا الظُّلْمَ فَإِنَّهُ ظُلُمَاتُ يَوْمِ الْقِيَامَةِ.
ب. مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: اتَّقُوا الظُّلْمَ فَإِنَّهُ ظُلُمَاتُ يَوْمِ الْقِيَامَةِ.
۶) الف. از امام صادق (ع) روایت شده که پدرم [امام باقر (ع)] می‌فرمودند:
از ستم بپرهیزید، زیرا دعای ستمدیده به آسمان بالا می‌رود.
الكافي، ج2، ص509
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَخِيهِ الْحَسَنِ عَنْ زُرْعَةَ عَنْ سَمَاعَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ كَانَ أَبِي يَقُولُ اتَّقُوا الظُّلْمَ فَإِنَّ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ تَصْعَدُ إِلَى السَّمَاءِ.
ب. از امام صادق (ع) روایت شده که فرمودند:
هیچ ظلمی سخت‌تر از ظلمی نیست که ستمدیده در قبال آن، یاوری جز خداوند عزوجل نیابد.
الكافي، ج2، ص331
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ صَبِيحٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
مَا مِنْ مَظْلِمَةٍ أَشَدَّ مِنْ مَظْلِمَةٍ لَا يَجِدُ صَاحِبُهَا عَلَيْهَا عَوْناً إِلَّا اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ.
۷) از امام صادق (ع) روایت شده که فرمودند:
هرکس ظلمی کند، بدان گرفتار شود در جان خود، یا در مال خود، یا در فرزند خود.
الكافي، ج2، ص332
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
مَنْ ظَلَمَ مَظْلِمَةً أُخِذَ بِهَا فِي نَفْسِهِ أَوْ فِي مَالِهِ أَوْ فِي وُلْدِهِ.
ب. از امام باقر (ع) روایت شده که فرمودند:
هیچ‌کس نیست که ستمی روا دارد، مگر آنکه خداوند او را در جان و مالش بدان گرفتار کند. اما ستمی که میان او و خداوند است، اگر توبه کند، خداوند او را می‌آمرزد.
الكافي، ج2، ص332
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ أُذَيْنَةَ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ:
مَا مِنْ أَحَدٍ يَظْلِمُ بِمَظْلِمَةٍ إِلَّا أَخَذَهُ اللَّهُ بِهَا فِي نَفْسِهِ وَ مَالِهِ وَ أَمَّا الظُّلْمُ الَّذِي بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللَّهِ فَإِذَا تَابَ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ.