سوره النمل - آیه 70

۱۲۰) سوره نمل (۲۷) آیه ۷۰ وَ لا تَحْزَنْ عَلَیْهِمْ وَ لا تَکُنْ فی‏ ضَیْقٍ مِمَّا یَمْکُرُون‏
۱۳۹۵/۰۴/۲۷

و بر آنان غم مخور؛ و از [= به‌خاطر] آن مکری که می‌ورزند، در مضیقه مباش [= دل‌تنگ مشو و خود را در تنگنا قرار مده].

تفسير جوامع الجامع، ج‏3، ص202

و عن ابن عبّاس و غيره: تُكَلِّمُهُمْ من الكلم و هو الجرح، و المراد به: الوسم بالعصا و الخاتم، و يجوز أن يكون «تُكَلِّمُهُمْ» من الكلم- أيضا- على معنى التّكثير، يقال: فلان مكلّم، أي مجرّح. و يجوز أن يستدلّ بالتّخفيف على أنّ المراد بالتّكليم: التّجريح، كما فسّر: «لَنُحَرِّقَنَّهُ» بقراءة علىّ- عليه السّلام-: لنحرقنّه. و يستدلّ بقراءة أبىّ: «تنبّئهم»، و بقراءة ابن مسعود: «تكلّمهم بأنّ النّاس» على أنّه من الكلام.

و عن الباقر- عليه السّلام-: كلم اللّه من قرأ تكلمهم [يكلمهم] و لكن تُكَلِّمُهُمْ بالتّشديد.

و قرئ: «إنّ» بالكسر على حكاية قول الدّابّة، أو قوله- تعالى- عند ذلك، و إذا كانت حكاية لقول الدّابّة فمعنى «بِآياتِنا»: بآيات ربّنا، أو لأنّها من خواصّ خلق اللّه، أضافت آيات اللّه إلى نفسها كما يقول بعض خاصّة الملك: بلادنا و جندنا و إنّما هى بلاد مولاه و جنده. و القراءة بفتح «أَنَّ» على حذف الجارّ

تأويل الآيات الظاهرة في فضائل العترة الطاهرة، ص: 401

قَالَ وَ رُوِيَ فِي الْخَبَرِ أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع بَلَغَنِي أَنَّ الْعَامَّةَ يَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآيَةَ هَكَذَا «تُكْلِمُهُمْ» أَيْ تَجْرَحُهُمْ فَقَالَ كَلَّمَهُمُ اللَّهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ مَا نَزَلَتْ إِلَّا تُكَلِّمُهُمْ مِنَ الْكَلَام‏

تفسير القمي، ج‏2، ص: 132

قالَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ع وَ اللَّهِ مَا لِلَّهِ آيَةٌ أَكْبَرُ مِنِّي‏

۱)

تفسير القمي، ج‏2، ص: 132

قال علي بن إبراهيم في قوله: إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَها قال مكة وَ لَهُ كُلُّ شَيْ‏ءٍ قال الله عز و جل: وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ إلى قوله سَيُرِيكُمْ آياتِهِ فَتَعْرِفُونَها قال الآيات أمير المؤمنين و الأئمة ع إذا رجعوا يعرفهم أعداؤهم إذا رأوهم، و الدليل على أن الآيات هم الأئمة قَوْلُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ع وَ اللَّهِ مَا لِلَّهِ آيَةٌ أَكْبَرُ مِنِّي‏، فإذا رجعوا إلى الدنيا- يعرفهم أعداؤهم إذا رأوهم في الدنيا،

۲) حالا که همه چیز را فهمیدی و وظیفه‌ات را درست بفهمیدی، بگو الحمدلله؛

۳) سَيُريكُمْ آياتِهِ فَتَعْرِفُونَها

این حداقل چند معنا دارد (یا به تعبیر بهتر بر چند مصداق متعدد قابل حمل است):

الف. خداوند بالاخره امام زمان ع (در ظهور) و بقیه ائمه (در رجعت ویا در لحظه مرگ) را به شما نشان خواهد داد به طوری که آنها را بشناسید. (اگر الان امام را می‌بینی و نمی‌شناسی امید داشته باش که بالاخره خدا زمانی آنها را به شما نشان خواهد داد به طوری که آنها را بشناسی.

ب. اگر در مسیر خدا گام برداری و عبودیت پیشه کنی خداوند آیات و نشانه‌های مختلفش را به طوری به شما نشان خواهد داد که پیامهای خدا را بفهمید و بتوانید از آنها بهره‌گیرید.

ج. اگر در مسیر خدا گام برداری و عبودیت پیشه کنی و قرآن را تلاوت کنی خداوند آیات قرآن را به طوری به شما نشان خواهد داد که بشناسید و بتوانید از آنها بهره‌گیرید.

۴) قل مفرد مخاطب بود و تعملون جمع مخاطب؛ یعنی به پیامبر که مخلَص است فرمود تو بگو الحمدلله (که قبلا توضیح دادیم که این مقام مخلصین است که حمد را بدون تسبیح می‌گویند) اما شما انسانهایی که می‌خواهید مومن حقیقی باشید و می‌خواهید پا جای پای پیامبر بگذارید و به مقام مضطرین برسید و خلیفه الله بشوید حواستان باشد خداوند لحظه‌ای از اعمالتان غافل نیست؛ درست است که این مقامات به مشیت خداست نه حاصل عمل شما؛ اما اگر واقعا مدار اصلی کار (آمنوا و کانوا یتقون)‌را جدی نگیرید و عمل گناه و ناصوابی انجام دهید قطعا اصلا در این مسیر قرار نخواهید گرفت.

نظرات کاربران

ثبت نظر