1) از زید بن علی ع [فرزند امام سجاد ع] روایت شده است:
در روز قیامت، منادی ندا میدهد: کجایند «کسانی که فرشتگان آنها را، در حالی که پاک و طیّب هستند، قبض روح میکنند، میگویند سلام بر شما»؟
پس عدهای بلند میشوند در حالی که صورتهایشان نورانی است. به آنها گفته میشوند: شما کیانید؟
میگویند: ما دوستداران امیرالمومنین علی بن ابیطالب ع هستیم.
خطاب میشود: به چه جهت او را دوست داشتید؟
میگویند: پروردگارا ! به خاطر اطاعتش نسبت به تو و به پیامبرت.
به آنها خطاب میشود: راست گفتید! «داخل بهشت شوید به خاطر آنچه که همواره انجام میدادید».
تفسير فرات الكوفي، ص234
فُرَاتٌ قَالَ حَدَّثَنِي الْحُسَيْنُ بْنُ سَعِيدٍ مُعَنْعَناً عَنْ زَيْدِ بْنِ عَلِيٍّ [ع] قَالَ:
يُنَادِي مُنَادٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَيْنَ الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ طَيِّبِينَ يَقُولُونَ سَلامٌ عَلَيْكُمْ قَالَ فَيَقُومُ قَوْمٌ مبياضي الْوُجُوهِ فَيُقَالُ لَهُمْ مَنْ أَنْتُمْ فَيَقُولُونَ نَحْنُ الْمُحِبُّونَ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع فَيُقَالُ لَهُمْ بِمَا أَحْبَبْتُمُوهُ فَيَقُولُونَ يَا رَبَّنَا بِطَاعَتِهِ لَكَ وَ لِرَسُولِكَ فَيُقَالُ لَهُمْ صَدَقْتُمْ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ.
2) در فرازی از نامه امیرالمومنین به اهالی مصر – هنگامی که محمد بن ابیبکر را به عنوان حاکم آنجا فرستاد - آمده است:
بسم الله الرحمن الرحیم از بنده خدا امیرمومنان علی بن ابیطالب به اهالی مصر و محمد بن ابیبکر.
سلام علیکم.
خدایی را شاکرم که خدایی جز او نیست. اما بعد ...
... بندگان خدا! مرگ و سکرات آن را [= دشواریهایی که عقل را از سر میپراند] جدی بگیرید و برای آن آماده شوید که یکدفعه به نحوی عظیم به شما میرسد:
یا با خوبیای که هیچ بدی در آن نیست، ویا با بدیای که هرگز خوبیای همراهش نیست.
یا شخص را با آمدنش به بهشت نزدیک میکند و یا انسان را با آمدنش به جهنم نزدیک میکند؛
و هیچکسی نیست که روحش از بدنش جدا شود مگر اینکه بفهمد که به کدام سرمنزل میرسد: به بهشت یا به جهنم؛ آیا دشمن خداست یا دوست و ولیّ خدا؟
اگر از اولیاء الله باشد درهای بهشت به رویش گشوده و مسیرهای آن برایش مهیا میشود و آنچه را که خداوند در آن برایش آماده کرده، میبیند؛ پس از هر دلمشغولیای فارغ میگردد و هرگونه بار سنگینی از پشتش برداشته میشود؛
و اگر از دشمنان خدا باشد درهای جهنم به رویش گشوده و مسیرهای آن برایش مهیا میگردد و آنچه را که خداوند در آن برایش آماده کرده میبیند، پس هر گونه امر ناخوشایندی بدو روی میآورد و هر گونه شادیای از او رخت برمیبندد.
همه اینها در لحظه مرگ رخ میدهد و آنجاست که شخص به یقین میرسد که خداوند عز و جل میفرماید: «کسانی که فرشتگان آنها را، در حالی که پاک و طیّب هستند، قبض روح میکنند، میگویند سلام بر شما، داخل بهشت شوید به خاطر آنچه که همواره انجام میدادید» و میفرماید: «کسانی كه فرشتگان جانشان را مىگيرند در حالى كه بر خود ستمكار بودهاند. پس، از در تسليم درمىآيند [و مىگويند:] «ما هيچ كار بدى نمىكرديم.» آرى، خدا به آنچه مىكرديد داناست. پس، از درهاى جهنم وارد شويد و در آن هميشه بمانيد، و حقّا كه چه بد است جايگاه متكبران.»
الغارات، ج1، ص237؛ الأمالي (للمفيد)۱، ص264؛ الأمالي (للطوسي)،ص27
عن عبد اللَّه بن الحسن عن عباية قال: كتب عليّ- عليه السّلام- الى محمّد و أهل مصر:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ- مِنْ عَبْدِ اللَّهِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ إِلَى أَهْلِ مِصْرَ وَ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ فَإِنِّي أَحْمَدُ إِلَيْكُمُ اللَّهَ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ أَمَّا بَعْد ...
... احْذَرُوا يَا عِبَادَ اللَّهِ الْمَوْتَ وَ سَكْرَتَهُ وَ أَعِدُّوا لَهُ عُدَّتَهُ فَإِنَّهُ يَفْجَؤُكُمْ بِأَمْرٍ عَظِيمٍ بِخَيْرٍ لَا يَكُونُ مَعَهُ شَرٌّ أَبَداً أَوْ بِشَرٍّ لَا يَكُونُ مَعَهُ خَيْرٌ أَبَداً- فَمنْ أَقْرَبُ إِلَى الْجَنَّةِ مِنْ عَامِلِهَا وَ منْ أَقْرَبُ مِنَ النَّارِ مِنْ عَامِلِهَا إِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ تُفَارِقُ رُوحُهُ جَسَدَهُ حَتَّى يَعْلَمَ أَيَّ الْمَنْزِلَتَيْنِ يَصِلُ إِلَى الْجَنَّةِ أَمْ إِلَى النَّارِ أَ عَدُوٌّ هُوَ لِلَّهِ أَمْ وَلِيٌّ لَهُ فَإِنْ كَانَ وَلِيّاً لِلَّهِ فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ وَ شُرِعَتْ لَهُ طُرُقُهَا وَ رَأَى مَا أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ فِيهَا فَفُرِّغَ مِنْ كُلِّ شُغُلٍ وَ وُضِعَ عَنْهُ كُلُّ ثِقْلٍ وَ إِنْ كَانَ عَدُوّاً لِلَّهِ فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ النَّارِ وَ شُرِعَتْ لَهُ طُرُقُهَا وَ نَظَرَ إِلَى مَا أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ فِيهَا فَاسْتَقْبَلَ كُلَّ مَكْرُوهٍ وَ تَرَكَ كُلَّ سُرُورٍ كُلُّ هَذَا يَكُونُ عِنْدَ الْمَوْتِ وَ عِنْدَهُ يَكُونُ الْيَقِينُ قَالَ اللَّهُ عَزَّ اسْمُهُ «الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ طَيِّبِينَ يَقُولُونَ سَلامٌ عَلَيْكُمْ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» وَ يَقُولُ «الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ فَأَلْقَوُا السَّلَمَ ما كُنَّا نَعْمَلُ مِنْ سُوءٍ بَلى إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ. فَادْخُلُوا أَبْوابَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها فَلَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِين».۲