1) از امام صادق ع حدیثی در تاویل آیات این سوره روایت شده است که آخرین فراز آن در جلسه576، حدیث1 گذشت. در ادامه حضرت فرمودند:
«و از آن [آتش] دور داشته شود آن تقواپیشه» یعنی آن مومن؛
«آن که مال خود را می‌دهد [تا] تزکیه شود» یعنی آن که علم را به اهلش می‌دهد.
«و کسی نزد او نعمتی ندارد که پاداش داده شود» و کسی را نزد او چیزی نیست که بخواهد جبران کند؛
«مگر درصدد وجه پروردگار متعال بودن» [یعنی] قربة الی الله تعالی،
«و بزودی راضی خواهد شد» هنگامی که ثواب را ببیند.
تفسير فرات الكوفي، ص568
قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْقَاسِمِ بْنِ عُبَيْدٍ مُعَنْعَناً عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فِي قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَی ... «وَ سَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَی» الْمُؤْمِنُ «الَّذِي يُؤْتِي مالَهُ يَتَزَكَّی» الَّذِي يُعْطِي الْعِلْمَ أَهْلَهُ «وَ ما لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزی» مَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مُكَافَأَةٌ «إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلی» الْقُرْبَةُ إِلَی اللَّهِ تَعَالَی «وَ لَسَوْفَ يَرْضی» إِذَا عَايَنَ الثَّوَابَ.
2) در جلسه قبل حدیثی از امام صادق ع در تاویل آیات این سوره گذشت. (حدیث2) در ادامه‌اش فرمودند:
«آن که مال خود را می‌دهد [تا] تزکیه شود» آن همان امیرالمومنین است و اشاره است به این سخن خداوند متعال که فرمود «و زکات می دهند در حالی که در رکوع‌اند» (مائده/55)
و «هیچکس نزد او نعمتی ندارد که جزا داده شود» آن رسول الله ص است که هیچکس نعمتی برعهده او ندارد که جزا داده شود ولی نعمت او بر همه خلایق جاری است.
تأويل الآيات الظاهرة، ص782
رَوَی أَحْمَدُ بْنُ الْقَاسِمِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَيْمَنَ بْنِ مُحْرِزٍ عَنْ سَمَاعَةَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّهُ قَالَ ... «وَ الَّذِي يُؤْتِي مالَهُ يَتَزَكَّی» قَالَ ذَاكَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع وَ هُوَ قَوْلُهُ تَعَالَی «وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ» وَ قَوْلُهُ «وَ ما لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزی» فَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ ص الَّذِي لَيْسَ لِأَحَدٍ عِنْدَهُ نِعْمَةٌ تُجْزَی وَ نِعْمَتُهُ جَارِيَةٌ عَلَی جَمِيعِ الْخَلْقِ.
3) از امام صادق ع روایت شده است که رسول الله ص فرمودند:
ملعون است، ملعون است مالی که پاک نشود [زکاتش داده نشود].
الكافي، ج3، ص504
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص:
مَلْعُونٌ مَلْعُونٌ مَالٌ لَا يُزَكَّى.۱
4) از امام صادق ع روایت شده است:
هیچ پرنده‌ای به صید نشود مگر اینکه تسبیح را ترک گفته باشد؛ و هیچ مالی آفت نبیند و در معرض تلف قرار نگیرد مگر در صورتی که ادای زکاتش ترک شده باشد.
الكافي، ج3، ص504
أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْعَاصِمِيُّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَسَنِ الْمِيثَمِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَنْ أَبِيهِ أَسْبَاطِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ سَالِمٍ مَوْلَى أَبَانٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ مَا مِنْ طَيْرٍ يُصَادُ إِلَّا بِتَرْكِهِ التَّسْبِيحَ وَ مَا مِنْ مَالٍ يُصَابُ إِلَّا بِتَرْكِ الزَّكَاةِ.۲
5) از امیرالمومنین ع روایت شده است:
با ورع و پرهیزکاری است که مومن تزکیه و پاک می‌شود.
تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص274
بِالْوَرَعِ يَتَزَكَّى الْمُؤْمِنُ.