📌 فهرست دسترسی سریع (ثمره انسانشناسی):
انسان موجودی نیازمند آفریده شده و وجودش به گونهای است که خواهناخواه به چیزی دل میبندد و از او خواستههای خود را میخواهد.
کسی که به خاطر یک امتحان دشوار خدا را رها میکند، این گونه نیست که دیگر به کسی دل نبندد و برای رفع نیازش سراغ کس دیگر نرود؛ اما چون همه چیز به دست خداست۱ و بیمشیت الهی چیزی در عالم رخ نمیدهد، سراغ هرکه غیر خدا برود، او هیچ نیازی از وی را نمیتواند برآورده کند و فقط ضرر کرده است. به قول حافظ شیرازی:
سود و زیان و مایه چو خواهد شدن ز دست
از بهر این معامله غمگین مباش و شاد
بادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچ
در معرضی که تخت سلیمان رود به باد
http://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh100/
2) «يَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَضُرُّهُ وَ ما لا يَنْفَعُهُ ذلِكَ هُوَ الضَّلالُ الْبَعيدُ»
چرا خواستن از غیر خدا، گمراهی دور و دراز است؟
الف. شاید چون انسان به خاطر ظاهربینی، متوجه نمیشود که این امور دنیویای که بدانها دل بسته و گمان میکند که اینها کار او را انجام میدهند، واقعا هیچکارهاند؛ و زمانی به بیخاصیتی آنها پی میبرد که کار از کار گذشته و راه برگشتی نیست.
ب. ...
3) «ما لا يَضُرُّهُ وَ ما لا يَنْفَعُهُ ذلِكَ هُوَ الضَّلالُ الْبَعيدُ»
سراغ چیزی رفتن که توان سود و ضرررسانی ندارد، در واقع، هزینه کردن سرمایه عمر است بدون به دست آوردن سودی؛ لذا با اینکه او توان سود و ضرررسانی ندارد، اما این کار سراسر ضرر کردن است. شاید بدین جهت است که از آن به «گمراهی دور و دراز» تعبیر کرد. به قول عطار نیشابوری:
عمر در سود و زیان بردی به آخر بیخبر
می ندارد سود با تو پس زیان میبایدت
http://ganjoor.net/attar/divana/ghazal-attar/sh19/
و به قول حافظ شیرازی:
بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین
کاین اشارت ز جهان گذران ما را بس
نقد بازار جهان بنگر و آزار جهان
گر شما را نه بس، این سود و زیان ما را بس
http://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh268/
4) « يَعْبُدُ اللَّهَ عَلى حَرْفٍ ... يَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ ...»
در آیه قبل فرمود «خدا را بر حرفی عبادت میکند» و در این آیه فرمود «به جای خدا کسی را میخواند»؛ یعنی عبادت بر حرفی (خواه به معنای عبادت بر لب مرز، یا عبادت در حد لقلقه زبان، یا ...، جلسه قبل، تدبر2) باطن و حقیقتش رفتن به سوی غیر خدا است.
شاید به همین جهت است که در احادیث، این آیات را وصف منافقان دانست، که در ظاهر خدا را میپرستند، اما در باطن به غیر خدا رو کردهاند. (جلسه قبل، حدیث2)
(توجه: حدیث3 دقایقی قبل به احادیث جلسه قبل افزوده شد. از طریق همین لینک بالا قابل مشاهده است)
5) «يَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَضُرُّهُ وَ ما لا يَنْفَعُهُ ذلِكَ هُوَ الضَّلالُ الْبَعيدُ»
دینشناسی: مساله توسل
با توجه به اینکه همه چیز به دست خداست و سراغ کسی غیر خدا نباید رفت، چرا شیعیان به اهل بیت متوسل میشوند؟
«غیر خدا»یی که رفتن به سراغش بیحاصل است، «غیرخدا»یی است که به جای خدا و در عرض خدا به سراغش میروند. اما به دستور خدا سراغ کسی رفتن، مصداقِ رفتن به سوی خداست، نه رفتن به سوی غیر خدا. شاهدش اینکه در قرآن کریم از سویی به شدت هرگونه «ولایت» غیر خدا را قبول کردن، خلاف ایمان میشمرد (مثلا اعراف/3؛ شوری/9؛ ...) و از سوی دیگر، مومنان را به قبول ولایت خدا و رسول و امیرالمومنین ع فرامیخواند (مائده/55)