کارمان را با نام و نشان از خدایی آغاز می‌کنیم که هم رحمتی فراگیر دارد و هم رحمتی همیشگی؛
سپس وجودمان را مملو می‌کنیم از درکی توام با ستایش و سپاس از او که همه عوالم و هرتحولی که بخواهند داشته باشند به دست اوست؛
و رحمت فراگیرش همه چیز را پدید آورد و همه را روزی می‌دهد، و البته با رحمت خاص خود خوبان را به جانب خویش برمی‌گردند (قوس نزول و صعود عالم را در پرتو رحمت او می‌بینیم)؛
و در این برگشت به عرصه‌ای می‌رسیم که در محضر او، که صاحب اختیار مطلق بودنش آشکار شده، قرار است هرکس به نتیجه و جزای زندگی‌اش برسد؛
وقتی به چنین درکی از خدای خود برسیم او را در مقابل خود حاضر می‌یابیم و به او اعلام می‌کنیم که تنها او را هدف خود می‌دانیم و برای رسیدن به او، و در واقع برای هرکاری، تنها به کمک او امید می‌بندیم؛
و از او می‌خواهیم که برای رسیدن به خود نزدیکترین و مطمئن ترین مسیرش را به ما بنمایاند؛
و توجه می‌کنیم که این راه، راه عده‌ای خاص است که تحت عنایت ویژه خدا قرار گرفته اند و در زمره کسانی که اهل گناه ویا اشتباه بوده‌اند نیستند و درواقع تنها با پیوند به آنان است که در مسیر مستقیم خدا قرار می‌گیریم.
بسم الله الرحمن الرحیم
اگر روزی حداقل در یک آیه قرآن بیندیشیم بعد از 17 سال در طول عمرمان در تمام آیات تدبر کرده ایم.
لینک کانال «حداقل یک آیه در روز»
https://telegram.me/YekAaye
لینک وبلاگ
http://yekayehqurandarrooz.parsiblog.com/
آدرس کانال «حداقل یک آیه در روز» در تلگرام
@YekAaye
ارتباط با حسین سوزنچی (نویسنده کانال) در تلگرام
@hsouzanchi