📌 فهرست دسترسی سریع (تدبر):
1) «وَ ما ذلِكَ عَلَی اللَّهِ بِعَزيزٍ»
خداوند اگر بخواهد شما را میبَرَد و خَلقِ جدیدی میآوَرَد و این کار هیچ دشواریای برای او ندارد.
نکته تخصصی خودشناسی
یکی از آن حقایقی که از آن غفلت میکنیم این است که ماییم که به خداوند نیازمندیم، نه او به ما.
پس، اگر مهلتی به ما داده، و یا وظایفی برعهده ما گذاشته و ثوابهایی برای انجام آن وظایف ویا عقابهایی برای ترک آنها مقدر فرموده، اینها صرفا برای رشد و سعادت خودمان است و این گونه نیست که اگر ما اینها را خلاف دستور او انجام دهیم، دست او در برابر ما بسته باشد و بر دامن کبریاییش گردی بنشیند.
اگر کسی این را باور کند، دیگر هیچگاه خود را از خداوند طلبکار نمیبیند، بلکه همواره خود را در پیشگاه خداوند مقصر میشمرد. شاید یکی از رموز ضجههای انبیاء و اولیاء در پیشگاه الهی (مثلا نالههای امیرالمومنین ع در دعای کمیل) همین باشد.
تبصره
عجیب اینجاست که برخی با استناد به همین جمله که «خدا نیازی به کارهای ما ندارد» در ضرورتِ وظایفی که او برعهده ما گذاشته تردید میافکنند!
2)«وَ ما ذلِكَ عَلَی اللَّهِ بِعَزيزٍ»
قدرت خدا را جدی بگیریم، چرا که هیچ کاری بر خداوند دشوار نیست. (تفسیر نور، ج9، ص488)
تاملی فلسفی: تفکیک محال واقعی و توهم محال
برخی چیزها منطقا محال است؛ چنین کاری از خدا سر نمیزند، نه بدین جهت که قدرتش را ندارد؛ بلکه به این جهت که رخ دادن آن کار اصلا معنای معقولی ندارد. (مثلا اینکه برای خودش شریک بیافریند).
اما بسیاری از امور هستند که واقعا محال نیستند اما به خاطر غفلت از برخی از حقایق، ذهن ما چنان آن را بعید میشمرد که وقوعش را باور نمیکند و در عرف آنها را محال میشمرد؛ در حالی که اگر به خداییِ خدا توجه شود، وقوع آنها بعید هم نیست، چه رسد به محال.
تاملی در ثواب برخی اعمال
گاه برای برخی از کارها ثوابهای عظیمی ذکر شده است؛ و برخی افراد صرفا به خاطر اینکه چنان ثوابی را انتظار ندارند، با دیده تردید در این روایات نگاه میکنند. در حالی که اگر به جای عملی که شخص را مستحق ثواب کرده، به کسی که دارد پاداش میدهد توجه کنیم، درمییابیم که چنان بخششهایی اصلا جای تعجب ندارد و این گونه بذل و بخشش کردن بر خدا دشوار نیست.
شاید بر همین اساس بوده که در برخی از روایات نبوی، بعد از ذکر ثوابهای فراوان برای برخی اعمال، به همین آیه استشهاد میکنند.(مثلا ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص62)۱
3) «وَ ما ذلِكَ عَلَی اللَّهِ بِعَزيزٍ»
ایمان، موقعیت انسان در پیشگاه خداوند را بسیار تغییر میدهد.
اینکه خداوند انسانهای بیایمان و ناسپاس را نیست و نابود کند و انسانهای دیگری را جایگزین آنان کند، بر خدا دشوار نیست؛
اما اینکه بنده مومنی را که در دنیا هم سختیای به او رسانده، مشمول رحمت خود نسازد و در جهنم وارد کند، بر او دشوار است! (نهج الفصاحة، ص565، حدیث1941۲) و ظاهرا بر اساس همین لطف گسترده خداوند نسبت به مومنان بوده، که گاه اهل بیت ع برای برخی از افرادی که شیعه و مومن بوده اما گناهانان کبیرهای هم مرتکب شدهاند، از خداوند درخواست رحمت کردهاند (رجال کشی، ص286۳؛ دعائم الاسلام، ج1، ص73۴).
آیا انصاف است که کاری کنیم که سزاوار جهنم شویم و در وضعیتی قرار بگیریم که بر خدا دشوار آید؟!
و همین عنایت عظیم خداست که ما را به لقایش امیدوار میکند:
عشق آن زنده گزین کو باقی است کز شراب جانفزایت ساقی است
عشق آن بگزین که جمله انبیا یافتند از عشق او کار و کیا
تو مگو ما را بدان شه بار نیست با کریمان کارها دشوار نیست
https://ganjoor.net/moulavi/masnavi/daftar1/sh9/